Attende

- pressesitat:

 

"Med fordomsfrie innfallsvinkler til den sunnmørske tradisjonsmusikken, har de funnet sitt eget ungdommelige uttrykk i sprudlende spill og lun humor."

 (Sunnmørsposten v/Bjørn Halvorsen)

"Folketonar frå Storfjorden, meisterleg framført av trekkspel og fele av Knut Ivar Bøe og Ingunn Linge Valdal, var eit velvald musikkval til ei utstilling med lokale landskapsmotiv av ein av modernismens pionerar i Europa."

(Smp. frå Kurt Schwitters-utstilling nov.'97)

 

"Musikalsk pangopning i Geiranger..... Mykje gammalt slåttestoff frå Storfjord-området saman med ei feiande irsk avslutning som skaffa dei trampeklapp i fylkestinget. Kulturinnslag som sat."

(Sunnmørsposten, okt.'97)

"Ferdafolk har reist Europa rundt og kome på bølgelengde med folk flest frå dei mest ulike miljø, og den musikken dei har varta opp med, og som er blitt teken mot av åpent sinn og opne armar, må tydelegvis hatt ein global grunntone, sjølv om den er sterkt farga av hundreårgamal tradisjon i bygdene langs Storfjorden."

(Fylket v/Jakob Kjersem, okt.'97)

"Dei unge musikarane Knut Ivar Bøe og Ingunn Linge Valdal syner ein unik kjærleik og sans, ikkje berre for folkemusikken, men også for folketonane med rotfeste i deira eigne heimgrender på Sunnmøre."

(Møre, sept.'97)

"Synkopene og taktskiftene florerte fra trekkspilleren, men tross alle spillopper var det aldri fare for at publikum mistet "foten". Ingunn Linge Valdal var nemlig stødigheten selv. Når man i tillegg får hele spekteret fra det svake og dypsindige til fortzando og gulvtramp bygd på Richters skala; ikke til å undres at elevene syntes det var kult..."

(Gd v/Morten Bollerud)

Om Cd'en "Ferdafolk":

"Jag gillar Ferdafolk för variationen, och för att det bitvis blir annorlunda ån vad man tänkt sig. Och det är Knut Ivar Bøe som står för överraskningarna. Han tar ut svängarna på sitt dragspel, lånar från andra genrer men visar samtidigt att han är väl förtrogen med de traditionella låtarna."

(Lira v/Lars Moberg)

"Jeg har især hæftet mig ved, at cd'en som et hele fremtræder helt anderledes åben og usnerpet over for den norske traditionelle musik, end man tit hører det på de skiver, som bladet modtager. Her er det tænkt i brede folkemusikalske baner, og de enkelte numre fremstår som sammenhænge af enkeltmelodier, hvor især harmonikaens fulde potensiale udnyttes - også den del af potensialet, der går ut på at spille den nøgne melodi uden masser af bælg og venstrehånd....."

(Folk & Musik v/Michael Sommer)